ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ, Ειρήνης Μάρρα.

   Ένα διαφορετικό τέλος.....................

 ... ......Η κόρη του δασκάλου μπήκε στη κουζίνα φορτωμένη με ένα σωρό πολύχρωμα κουτιά με δώρα. Αναστέναξε και είπε:

        -Ουφ! Κάθε χρόνο τα ίδια άχρηστα πράγματα!

       Άφησε τα πακέτα άγαρμπα στη γωνία του δωματίου. Πριν φύγει, διστακτικά, ο νεαρός τσαγκάρης τη σταμάτησε. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά.

     -«Έχω ένα δώρο για σένα» της είπε και της έδωσε ντροπαλά το πακέτο με τα κόκκινα λουστρίνια.

        Αυτή είπε «ευχαριστώ», έριξε μια περιφρονητική ματιά στα γοβάκια και τα παράτησε πάνω στο σωρό με τα υπόλοιπα «άχρηστα» δώρα. Βιαστική, βγήκε από το δωμάτιο.

        Ο νεαρός απογοητευμένος, έφυγε αμίλητος από το αρχοντικό σπίτι. Δε μπορούσε να πιστέψει τον απαξιωτικό τρόπο  με τον οποίο του είχε φερθεί η κόρη του δασκάλου. Πόσο είχε κοπιάσει για να φτιάξει εκείνα τα γοβάκια κι εκείνη ούτε που τα έριξε δεύτερη ματιά!

      Το επόμενο πρωί, καθώς περνούσε έξω απ’ το σπίτι του δασκάλου, είδε ένα μικρό κορίτσι με φτωχικά, κουρελιασμένα ρούχα να φοράει ένα ζευγάρι ολοκαίνουρια κατακόκκινα λουστρίνια. Η χαρά στο πρόσωπο της μικρής ήταν απερίγραπτη! Περπατούσε με καμάρι και κάθε τόσο έβγαζε τα παπούτσια, τα θαύμαζε και τα σφιχταγκάλιαζε! Ήταν για αυτήν τα πιο ωραία γοβάκια του κόσμου!!

     Το τσαγκαρόπουλο χαμογέλασε, γιατί τελικά ο κόπος του δεν πήγε χαμένος και το δώρο του κατέληξε σε κάποια που πραγματικά το άξιζε!       

Το δώρο κατέληξε σε κάποια που πραγματικά το άξιζε!....

Ηλέκτρα Ακαλίδη Α΄1.

"΄Εχω ένα δώρο για σένα "της είπε..........