ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ: '' Τα κόκκινα λουστρίνια''

Ειρήνη Μάρρα

Ειρήνης Μάρρα.

΄Ενα διαφορετικό τέλος στο κείμενο..............

           Φτάσανε στο σπίτι του δασκάλου. Τα χέρια του νέου έτρεμαν και κρύος ιδρώτας έλουσε το πρόσωπό του. Μετά ήρθε το κορίτσι. Φορούσε ένα πανέμορφο φόρεμα και τα μαλλιά της τα είχε πιάσει κότσο. Έλαμπε από πάνω μέχρι κάτω. Ο νέος θαμπώθηκε από την ομορφιά της. Την πλησίασε με τα τυλιγμένα λουστρίνια στο χέρι και της είπε:

- "Αυτά είναι για σένα! ".

 Το κορίτσι ξαφνιάστηκε. Άνοιξε το πακέτο και είδε τα γοβάκια. Ο ενθουσιασμός της ήταν απερίγραπτος. Δεν είχε ξαναδεί πιο όμορφα και περιποιημένα γοβάκια. Τότε χαμογέλασε και έδωσε στον τσαγκάρη ένα φιλί. Κοιταχτήκανε μ΄ένα έντονο βλέμα, χωρίς να πούν τίποτα.......... 

Τα χέρια του νεόυ έτρεμαν............

Αγαθαγγελίδου Ανθή Α΄1.

                                                                         

say no to racism!!!

                            SAY NO TO RACISM!!!

                    Βίντεο κατά του ρατσισμού :

   https://www.youtube.com/watch?v=kYHYCwPC06s

Θωμάς Δόντσιος Α΄1.

ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Κάποτε ήταν ένα αγοράκι, που τον έλεγαν Ιμπραήμ.  Έχασε τους γονείς του από πολύ μικρή ηλικία και δεν είχε κανένα κοντινό συγγενή, με αποτέλεσμα να μεταναστεύσει σε άλλη χώρα.

Μάζεψε τα πράγματά του, τα τοποθέτησε σε ένα σακίδιο και χωρίς να ξέρει πού πηγαίνει άρχισε να βαδίζει ώρες ασταμάτητες ...Τελικά βρέθηκε σε μια ορεινή περιοχή στα Χανιά. Ένας βοσκός που έβοσκε τα πρόβατά του, τον είδε από μακριά και έτρεξε να τον βοηθήσει, γιατί φαινόταν κουρασμένος και πεινασμένος.

Τον πήρε μέσα στο φτωχικό σπιτάκι του και του έδωσε ένα πιάτο φαγητό να φάει και να ξεκουραστεί μετά από ένα ταξίδι 15 ωρών.Την επόμενη μέρα τον έστειλε στο σχολείο να μάθει την ελληνική γλώσσα για να μπορούν να συνεννοούνται μεταξύ τους. Όμως τα παιδιά στο σχολείο τον κορόϊδευαν, τον χτυπούσαν και του μιλούσαν άσχημα.

Μετά από 14 χρόνια ο Ιμπραήμ έγινε γιατρός, χάρισε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και τώρα είναι μέλος στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και βοηθάει αδιακρίτως όλους τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα μέρη της γης!!!!!!!!!!!

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ!!!

Χαράλαμπος Βασιλακάκης- Α΄1

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Έχω πολλές μέρες να σου γράψω, από τότε που αποφάσισαν οι δικοί μου να μετακομίσουμε στη Γερμανία για να βρουν δουλειά. Είχαμε να κάνουμε ένα σωρό δουλειές, δεν είναι εύκολη η μετακόμιση....

Σήμερα ταξιδέψαμε για το Μόναχο και μετά που φτάσαμε έγινε κάτι που με έβαλε σε πολλές σκέψεις.

Όταν μπήκαμε στην είσοδο της πολυκατοικίας, στην οποία θα ζούσαμε για τα επόμενα χρόνια, πέσαμε πάνω σε μια γειτόνισσα που έβγαινε από το διαμέρισμά της. Η μαμά αφηρημένη της είπε στα Ελληνικά: «Καλησπέρα!»

Η γειτόνισσα είπε με σιγανή φωνή στα Γερμανικά:

«Όλα τα ξένα σκυλιά εδώ μαζεύτηκαν!»

Ίσως το είπε αυτό, γιατί θεώρησε ότι δε θα καταλαβαίναμε τα Γερμανικά ως καινούργιοι μετανάστες.Εμείς όμως καταλάβαμε και νιώσαμε πολύ καλά τι εννοούσε... Μουδιασμένοι μπήκαμε στο διαμέρισμά μας.

Όλο το υπόλοιπο βράδυ ήμασταν σιωπηλοί , στο μυαλό μας περνούσαν εικόνες απ’ το παρελθόν. Θυμόμουν όλες τις φορές που εγώ ή οι δικοί μου, είπαμε άσχημα πράγματα για τους αλλοδαπούς, όταν ζούσαμε στην πατρίδα: όταν  θεωρούσαμε ότι είναι  κατώτεροι, πως  φταίνε αυτοί για οτιδήποτε  άσχημο συμβαίνει στη χώρα μας.

Καταλάβαινα τώρα πώς θα ένιωθαν. Μακριά από  συγγενείς και φίλους, ξενιτεμένοι, να μην ξέρουν καλά τη γλώσσα, να πρέπει να μάθουν να ζουν σε μία ξένη πραγματικότητα, όπου όλα είναι διαφορετικά και δύσκολα. Να πρέπει να ανεβούν όλο αυτό το «βουνό» και να αντιμετωπίζουν την καχυποψία και τον ρατσισμό καθημερινά.

Αυτά για τώρα, είμαι πτώμα. Πρέπει να κοιμηθώ για να ξεκουραστώ, να έχω δύναμη για να το αντιμετωπίσω όλο αυτό. Πάντως, έβγαλα τα συμπεράσματά μου για το πόσο μεγάλη σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους άλλους και αποφάσισα  από εδώ και πέρα να είμαι ανθρώπινη με όλους γύρω μου!

Δική σου,

Ηλέκτρα 

Ηλέκτρα Ακαλίδη, Α1

     

Πες "ΟΧΙ" στον ρατσισμό " ΝΑΙ" στην ισότητα !!!.

Είμαστε όλοι ίσοι - είμαστε όλοι διαφορετικοί!

                                                                                    

Προσθήκη λεζάντας

Γεωργία βλαμή Α'1 

                            

      Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

  Σε ένα σχολείο, υπήρχε ένα αγόρι από την Αλβανία. Τα παιδιά του φέρονταν με κακία, τον κορόιδευαν και τον απομόνωναν... Ειδικότερα ένα συγκεκριμένο παιδί, που το έλεγαν Γιάννη.

  Μετά από λίγο καιρό, οι γονείς του Γιάννη του ανακοίνωσαν πως θα φεύγανε στην Γερμανία, γι᾽αυτό θα έπρεπε να αλλάξει σχολείο.

  Η πρώτη μέρα στο Γερμανικό σχολείο του Γιάννη ήταν απαίσια. Όλα τα παιδιά τον περιφρονούσαν και τον κορόιδευαν, επειδή ήταν Έλληνας. Ο Γιάννης εκείνη την στιγμή κατάλαβε πώς ένιωθε εκείνο  το αγόρι και, πραγματικά, μετάνιωσε για τα λάθη που έκανε......

  Τότε... ᾽᾽ΝΤΡΙΝ ΝΤΡΙΝ!!῾῾ το ξυπνητήρι χτυπάει. Όλα αυτά ήταν ένα όνειρο! Ο Γιάννης ένιωσε απίστευτα ανακουφισμένος και από εκείνη τη μέρα δεν ξαναπείραξε το αγόρι. Αντιθέτως, του έκανε παρέα και γίνανε πολύ καλοί φίλοι.



  ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΑΝΘΗ Α1