15/10/14
Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗ
Στη Θεσσαλονίκη σε ένα γυμνάσιο , ένα παιδί ο Μιχάλης ετοιμάζεται για την πρώτη ώρα του μαθήματος. Κάθεται στο θρανίο του και περιμένει τον δάσκαλό του, τον κύριο Μάκη, έναν πολύ καλό κύριο, που ξέρει ποιο είναι το δίκαιο και ποιο το άδικο. Εκείνη τη χρονική στιγμή βλέπει τους δυο συμμαθητές του που κατάγονταν από την Αλβανία, από τα Τίρανα. Παίρνει το λόγο ο Μιχάλης και απευθύνεται στους δυο συμμαθητές του με ειρωνικό ύφος:
_ Τι; Ακόμα εδώ είστε εσείς οι δυο; Άντε γυρίστε στα σπιτάκια σας στα Τίρανα!
_ Αρκετά!!!!!!!!Τον διακόπτει ο δάσκαλός τους και λέει:
_ Γιατί φέρεσαι με τέτοιο μίσος στους συμμαθητές σου;
Το κουδούνι χτυπάει για να το σχόλασμα και ο Μιχάλης σκέφτεται ότι ο κύριος Μάκης ήταν άδικος, γιατί τον τιμώρησε για την πράξη του. Ο Μιχάλης βγήκε από το σχολείο και πήγε να περάσει τον δρόμο, τη στιγμή που ένα αμάξι ερχόταν καταπάνω του. Τα δυο Αλβανάκια τον είδαν και τον κράτησαν, πριν το αμάξι τον χτυπήσει. Έτσι από τότε ο Μιχάλης και οι δυο συμμαθητές του έγιναν φίλοι . Ο Μιχάλης τότε κατάλαβε το νόημα του να είσαι πραγματικός άνθρωπος και φίλος.
Συγγραφέας : Θωμάς Δόντσιος Α1
Ωραίο το κείμενό σου Θωμά! Μπράβο! Δείχνει ότι η φιλία και η ανθρωπιά αφορούν όλους τους ανθρώπους!
ΑπάντησηΔιαγραφή